شنبه، 24 مهر 1400 | 9 ربيع الاول 1443
فهرست
Skip Navigation Links
جست‌وجوی سریع

مصوبات شوراي عالي حوزه‌هاي علميه - مصوبات سال 1389 شمسي


مصوبه 714 - آيين‌نامه مرخصي كارمندان واحدهاي حوزوي


جلسه 162 شوراي عالي حوزه‌هاي علميه، مورخ 28/9/1389

 

مقدمه
به منظور اجراي ماده 16 قانون استخدام كارمندان واحدهاي حوزوي، و سامان‌دهي و بهبود وضعيت مرخصي در جهت تأمين آسايش و حفظ روحيه و نشاط كاري و ارتقاي كارآمدي كارمندان، آيين‌نامه مرخصي كارمندان واحدهاي حوزوي، به شرح ذيل تدوين مي‌گردد.

 
فصل اول: مرخصي استحقاقي
ماده 1.
كارمندان رسمي واحدهاي حوزوي، در سال، يك ماه حق استفاده از مرخصي با حقوق و فوق‌العاده‌هاي مربوط را دارند كه «مرخصي استحقاقي» ناميده مي‌شود.
ماده 2. مرخصي استحقاقي كارمند، از نخستين ماه خدمت، به نسبت مدت خدمت، به او تعلق مي‌گيرد و طبق مقررات اين آيين‌نامه، جزئاً يا كلاً، قابل استفاده است.
ماده 3. مرخصي كمتر از يك روز(مرخصي ساعتي)، جزء مرخصي استحقاقي منظور مي‌شود و حداكثر مدت مرخصي موضوع اين ماده، نبايد از 12 روز در سال تقويمي،‌ تجاوز كند.
تبصره 1: حداكثر مرخصي ساعتي روزانه، نبايد از 3 ساعت در روز، تجاوز نمايد؛ در غير اين صورت، يك روز مرخصي محاسبه مي‌گردد.
تبصره 2: مادران شيرده، پس از شروع به كار مجدد، در صورت ادامه شيردهي، مي‌توانند حداكثر تا 24 ماهگي كودك، روزانه يك ساعت از مرخصي(بدون كسر از مرخصي استحقاقي) استفاده‌كنند. دستورالعمل اين تبصره، پس از تصويب شوراي عالي، ابلاغ خواهدشد.
ماده 4. معاونت اداري مالي واحدهاي حوزوي، مكلف است در فروردين‌ماه هر سال، مدت مرخصي استحقاقي استفاده شده و نشده هر يك از كارمندان را تنظيم‌كند و براي كارمندان و مسئولان واحدهاي مربوط، ارسال دارد.
ماده 5. استفاده از مرخصي استحقاقي، منوط به تقاضاي كتبي كارمند و موافقت كتبي مسئول واحد مربوط، و در غياب او، مقام مجاز از طرف وي است. مسئولان واحدهاي حوزوي موظف‌اند ترتيبي اتخاذ نمايند تا امكان استفاده كارمندان از مرخصي ساليانه به ميزان استحقاق، فراهم گردد و با درخواست ايشان در اين زمينه، با در نظر گرفتن زمان مناسب، موافقت نمايند.
ماده 6. هر گاه مسئول واحد حوزوي بنا بر مصالح اداري، با تقاضاي مرخصي كارمند، از حيث مدت يا زمان استفاده، موافقت نكند، اعطاي آن را با توافق كارمند، به وقت ديگري كه بيش از 3 ماه فاصله نداشته‌باشد، موكول مي‌كند و در صورتي كه كارمند نتواند در مدت 3 ماه مذكور، از اين مرخصي استفاده‌كند، مرخصي مزبور، ذخيره خواهدشد.
ماده 7. كارمندي كه با تقاضاي مرخصي او موافقت شده‌است، بايد از تمام آن مرخصي استفاده‌كند؛ مگر آنكه بنا بر ضرورت، مسئول واحد حوزوي مربوط، او را ملزم به حضور در محل كار نمايد كه در اين صورت، نسبت به مرخصي استفاده‌نشده، بايد طبق ماده 6، عمل شود.
تبصره: كارمندي كه با تقاضاي مرخصي او موافقت شده‌باشد، به هيچ‌وجه نمي‌تواند در مدت مرخصي، در كار خود حاضر شود.
ماده 8. هيچ كارمندي به اختيار، نمي‌تواند در هر سال، بيش از 15 روز از مرخصي استحقاقي سالانه خود را ذخيره نمايد و هر گاه به اختيار، از بقيه مرخصي استفاده نكند، مدت زائد بر 15 روز، ذخيره نخواهدشد.
ماده 9. حداكثر مدتي كه كارمند، در يك سال تقويمي مي‌تواند از مرخصي استحقاقي همان سال و مرخصي استحقاقي ذخيره‌شده استفاده‌كند، جمعاً نبايد از 4 ماه تجاوز كند. استفاده از باقي‌مانده مرخصي، پس از گذشت حداقل يك سال خدمت تمام‌وقت، امكان‌پذير خواهدبود.
ماده 10. كارمندي كه در حال مرخصي استحقاقي است، مي‌تواند تقاضاي تمديد مرخصي نمايد كه در اين صورت، تاريخ شروع مرخصي اخير، بلافاصله پس از انقضاي مرخصي قبلي، خواهدبود.
تبصره: در صورتي كه تصميم مسئول واحد حوزوي درباره تمديد مرخصي كارمند، ابلاغ نشده‌باشد، كارمند مكلف است در پايان مدت مرخصي، در پست خود حاضر شود.
ماده 11. حفظ پست ثابت سازماني كارمندي كه در حال استفاده از مرخصي استحقاقي است، الزامي است و در اين مدت، مسئول واحد حوزوي، وظايف او را به كارمند يا كارمندان ديگر محول مي‌كند.
ماده 12. با كارمندي كه در حال استفاده از مرخصي استحقاقي، بيمار شود، مطابق مقررات فصل دوم اين آيين‌نامه رفتار خواهدشد و مرخصي استحقاقي استفاده‌نشده وي، ذخيره مي‌شود.
ماده 13. موافقت با تقاضاي مرخصي استحقاقي استفاده‌نشده كارمندان، در سال متصل به بازنشستگي، با رعايت مقررات مربوط، الزامي است و در اين مورد، حفظ پست سازماني كارمند، ضروري نيست.
تبصره: محدوديت استفاده از مرخصي استحقاقي مندرج در ماده 9، شامل مرخصي موضوع اين ماده نيست.
ماده 14. كارمندان واحدهاي حوزوي مي‌توانند از مرخصي تابستاني به مدت 15 روز كه حداكثر 7 روز آن، به صورت مرخصي استحقاقي و بقيه به صورت مرخصي تشويقي احتساب مي‌گردد، استفاده نمايند.
تبصره 1: تعيين زمان و نحوه اعطاي مرخصي ساليانه واحدهاي حوزوي، به عهده كميته سه نفره‌اي متشكل از مدير مركز مديريت حوزه‌هاي علميه، مدير مركز مديريت حوزه‌هاي علميه خواهران و مسئول دبيرخانه شوراي عالي يا نمايندگان ايشان، در چارچوب اين آيين‌نامه است. مصوبات اين كميته، با امضاي مسئول دبيرخانه شوراي عالي، ابلاغ مي‌گردد.
تبصره 2: در صورت عدم استفاده كارمندان از مرخصي ساليانه در مهلتهاي تعيين‌شده توسط كميته فوق، مرخصي تشويقي، قابل استفاده و ذخيره‌شدن در ايام ديگر سال، نخواهدبود.
تبصره 3: در صورتي كه حضور برخي از كارمندان در مهلت مرخصي تابستاني، در محل كار ضروري باشد، با تشخيص مدير واحد مربوطه و با ذكر دلايل حضور، مرخصي تشويقي، قابل ذخيره است و امكان استفاده از مرخصي تشويقي به صورت متوالي، حداكثر تا پايان سال، فراهم است. اسامي اين دسته از كارمندان، بايد حداقل 5 روز قبل از تاريخ يادشده، به معاونت اداري مالي، ارسال گردد.
ماده 15. به كليه كارمندان ساعتي كه در ايام تعطيلات تابستاني، در محل كار حاضر نباشند، 25 درصد ميانگين كاركرد ماه‌هاي منتهي به شروع تعطيلات تابستاني(از آغاز سال)، به عنوان حقوق اين ايام، پرداخت مي‌شود.
ماده 16. در موارد ذيل، مرخصي استحقاقي به كارمندان تعلق نمي‌گيرد:
1. مرخصي استعلاجي كه از 4 ماه تجاوز نمايد، نسبت به مدت زائد بر 4 ماه
2. دوران مرخصي بدون حقوق
3. دوران آماده به خدمت
4. دوران تعليق
5. دوران انفصال موقت
6. دوران خدمت وظيفه عمومي
7. غيبت موجه بيش از 3 روز
8. كارمندان ساعتي
ماده 17. كارمندان واحدهاي حوزوي مي‌توانند به منظور اداي فريضه حج واجب(تمتع)، در تمام مدت خدمت خويش، فقط براي يك نوبت، يك ماه از مرخصي با حقوق و مزايا علاوه بر مرخصي استحقاقي سالانه، استفاده نمايند.
ماده 18. كارمنداني كه طبق مقررات واحدهاي حوزوي، به استخدام رسمي پذيرفته مي‌شوند، چنانچه پيش از پذيرفته‌شدن به استخدام رسمي، حسب مقررات يا مفاد قرارداد استخدامي حاكم بر وضعيت خود، حق استفاده از مرخصي استحقاقي را داشته‌اند و اين مرخصي طبق همان مقررات، قابل ذخيره‌شدن بوده و ذخيره شده‌باشد، پس از تبديل وضعيت، مي‌توانند با رعايت مقررات اين آيين‌نامه، از مرخصي ذخيره‌شده مذكور استفاده نمايند.
ماده 19. كارمنداني كه از واحدهاي حوزوي به ديگر سازمانها، نهادها و وزارت‌خانه‌ها، با شرط پرداخت حقوق و مزايا از مقصد، مأمور مي‌شوند، ملزم به استهلاك مرخصي دوره مأموريت خود هستند.
ماده 20. حقوق و فوق‌العاده‌هاي ايام مرخصي استحقاقي كارمند كه به مدت خدمت خارج از كشور وي تعلق مي‌گيرد، در صورتي كه آن مرخصي، خارج از كشور مورد استفاده واقع شود، بر اساس حكم وي، قابل پرداخت است.
ماده 21. مرخصي استحقاقي كه كارمندان، تا تاريخ تصويب اين آيين‌نامه ذخيره كرده‌اند، محفوظ است؛ ولي ترتيب استفاده از آن، تابع مقررات اين آيين‌نامه خواهدبود.
ماده 22. خريد و پرداخت حقوق و مزاياي مدت مرخصي استحقاقي يا ذخيره كارمند، پيش از تاريخ بازنشستگي يا بازخريد، ممنوع است.

 
فصل دوم: مرخصي استعلاجي
ماده 23.
كارمندان واحدهاي حوزوي، در يكي از موارد زير، از مرخصي استعلاجي بهره‌مند خواهندشد:
1. ابتلاء به بيماري‌اي كه مانع از اداي خدمت باشد.
2. بيماري صعب‌العلاج
3. زايمان
ماده 24. هر گاه بيماري كارمند، مانع از خدمت او باشد، بايد مراتب را در كوتاه‌ترين مدت ممكن، همراه با گواهي استراحت پزشكي خود، به اداري مالي واحد حوزوي اطلاع‌دهد و به تأييد برساند.
ماده 25. مدت استراحت پزشكي كارمندان تمام‌وقت، جزء سابقه خدمت آنان، محاسبه و منظور مي‌گردد.
ماده 26. حقوق و مزاياي مدت استراحت كارمند بيمار، تا سه روز اول، در صورتي كه به تأييد پزشك معالج رسيده‌باشد، به عهده واحد حوزوي است و از روز چهارم به بعد، بر اساس مقررات سازمان تأمين اجتماعي، به عهده آن سازمان خواهدبود.
تبصره: پي‌گيري و اخذ مزاياي تأمين اجتماعي، به عهده كارمند است.
ماده 27. حفظ پست سازماني كارمنداني كه از مرخصي استعلاجي تا سقف 4 ماه استفاده‌كنند و نيز بانواني كه از مرخصي استعلاجي زايمان تا سقف مجاز دوران معذوريت استفاده مي‌كنند، الزامي است.
تبصره: مرخصي زايمان بانوان، تابع مقررات تأمين اجتماعي است.
ماده 28. حضور در محل كار، براي كارمندي كه در ايام مرخصي استعلاجي است، ممنوع است، مگر در موارد ضرورت و با صلاح‌ديد مدير مربوطه.
ماده 29. ساير مقررات مرخصي استعلاجي مندرج در قانون تأمين اجتماعي، لازم‌الاتباع است.

 
فصل سوم: مرخصي بدون حقوق
ماده 30.
استفاده از مرخصي بدون حقوق، متوقف بر پايان دوره رسمي آزمايشي است و فقط در موارد زير، ممكن خواهدبود:
الف) در صورتي كه كارمند، استحقاق مرخصي نداشته‌باشد و احتياجش به استفاده از مرخصي، با تشخيص مدير واحد مربوطه، محرز شود.
تبصره: حداكثر زمان استفاده كارمندان از مرخصي بند فوق، يك ماه در سال، به صورت متناوب، خواهدبود.
ب) كارمند، قصد ادامه تحصيل داشته‌باشد و مدارك لازم و تعهد كاري را ارائه داده‌باشد.
ج) كارمند ناگزير باشد به خاطر همسرش، به خارج از محل خدمت خود، مسافرت نمايد.
د) كارمند پس از استفاده از 4 ماه مرخصي استعلاجي سالانه، به سبب ادامه همان بيماري يا ابتلاء به بيماري ديگر، قادر به خدمت نباشد و بيماري او هم، صعب‌العلاج تشخيص داده نشود.
تبصره 1: اعطاي مرخصي بدون حقوق به كارمندان آزمايشي كه در طول خدمت آزمايشي، با ارائه مدارك و به تشخيص واحد متبوع خود، نياز به استفاده از مرخصي بدون حقوق داشته‌باشند، حداكثر تا 2 ماه متوالي، با رعايت مقررات اين فصل، امكان‌پذير خواهدبود.
تبصره 2: در صورتي كه بيماري كارمندان موضوع بند «د» اين ماده، به تأييد پزشك معتمد سازمان تأمين اجتماعي برسد، موافقت با مرخصي بدون حقوق آنها، الزامي خواهدبود.
ماده 31. حداكثر مدتي كه كارمند رسمي، در طول خدمت خود مي‌تواند از مرخصي بدون حقوق استفاده نمايد، 3 سال خواهدبود.
ماده 32. مدت مرخصي بدون حقوق، از لحاظ بازنشستگي، جزء سوابق خدمت محسوب نمي‌شود و در اين مدت، به كارمند، بيمه تعلق نخواهدگرفت. در صورتي كه مرخصي بدون حقوق كارمند، كمتر از 15 روز در سال باشد، فوق‌العاده‌ها و كمك‌هزينه‌هاي مندرج در قوانين مربوطه، به وي تعلق خواهدگرفت؛ در غير اين صورت، به صورت سالانه و به نسبت، از دريافتي وي كسر مي‌گردد. در صورتي كه كارمند، مأمور به گذراندن دوره آموزشي باشد، طبق ضوابط مربوطه عمل خواهدشد.
ماده 33. حفظ پست سازماني كارمند رسمي، در صورتي كه مرخصي بدون حقوق او، بيشتر از 4 ماه باشد، الزامي نيست. در صورتي كه پس از پايان دوران مرخصي، پست سازماني مناسب براي ارجاع به كارمند مذكور، موجود نباشد، به حال آماده به خدمت در مي‌آيد.
ماده 34. كارمند بايد تقاضانامه استفاده از مرخصي بدون حقوق را با ذكر علت و مدت آن، به مسئول مستقيم خود، ارائه نمايد. مسئول مستقيم كارمند، با ذكر نظر خود، مراتب را جهت تأييد، به بالاترين مقام واحد سازماني ارسال مي‌كند كه در صورت موافقت، حكم مرخصي بدون حقوق، با رعايت ماده 31 اين آيين‌نامه، صادر خواهدشد.

 
فصل چهارم: ساير مقررات
ماده 35.
در احتساب مرخصي، روز و ماه و سال، مطابق تقويم رسمي كشوري است و در مرخصي روزانه، ماه، 30 روز حساب مي‌شود.
ماده 36. روزهاي تعطيل كه طي مدت مرخصي واقع است، جزء مرخصي محسوب نمي‌شود.
ماده 37. پرداخت حقوق و فوق‌العاده‌هاي مدت مرخصي، پيش از صدور حكم مرخصي، ممنوع است.
ماده 38. كارمندان واحدهاي حوزوي، در مدت مرخصي استعلاجي -به شرطي كه از 4 ماه در يك سال، تجاوز نكند- و همچنين در مدت مرخصي استحقاقي، حسب مورد، از خدمات رفاهي و فوق‌العاده‌هاي مربوطه، برخوردار خواهندبود.
ماده 39. اين آيين‌نامه، در 4 فصل و 39 ماده و 13 تبصره، در مورخه 28/9/1389، به تصويب شوراي عالي حوزه‌هاي علميه رسيد.(1)

 

پي‌نوشت:

1. به اين آيين‌نامه، بر اساس مصوبه 759 مورخ 31/1/1390 شوراي عالي حوزه‌هاي علميه، يك ماده افزوده شده است؛ براي مشاهده ماده جديد، به مصوبه 759 رجوع كنيد.

 

دبير شوراي عالي حوزه‌هاي علميه
محمد يزدي